Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ: παλιά αλλά καλή σαν το κόκκινο κρασί
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ: Δυό Αγγλοι τυχοδιώκτες κυνηγωντας την ευτυχία μεταφρασμένη σε χρήμα, βρίσκονται σ' ένα χωριό κάπου στις Ινδίες όπου εκεί υπάρχει ζωντανό στη μνήμη των κατοίκων το πέρασμα του Μεγαλέξανδρου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου