Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016

Η ΜΑΧΑΙΡΙΑ έλαβε άσχημες κριτικές αλλά εμένα με συγκίνησε ...Οπότε...

Η Μαχαιριά
The Cut

Η Μαχαιριά
Δραματική 2014 | Έγχρ. | Διάρκεια: 138'
Γερμανογαλλική ταινία, σκηνοθεσία Φατίχ Ακίν με τους: Ταχάρ Ραχίμ, Σιμόν Αμπκαριάν, Αρσινέ Καντζιάν
Ένας άντρας διασώζεται τραυματισμένος από την τουρκική σφαγή των Αρμενίων το 1915. Χρόνια αργότερα, όταν μαθαίνει πως οι δύο κόρες του είναι και αυτές ζωντανές, ξεκινά μια οδύσσεια αναζήτησής τους, η οποία τον φέρνει από τα βάθη της Ασίας μέχρι την Αβάνα και τη Βόρεια Ντακότα.

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016

Η τουαλέτα του πάπα: η φτώχια και οι διαψευσμένες ελπίδες

El Bano del Papa (2007)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Τουαλέτα του Πάπα
- Γνωστό και ως:
The Pope`s Toilet

Κωμωδία | 90'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ισπανικά



 

- Πλοκή:


Το 1988, η πόλη της Ουρουγουάης, Μέλο που βρίσκεται στα σύνορα με τη Βραζιλία, αναμένει με αγαωνία την επίσκεψη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’. Καθώς υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 50.000 προσκυνητές θα επισκεφθούν την πόλη οι φτωχοί κάτοικοι της πόλης ετοιμάζονται να βγάλουν λίγα χρήματα πουλώντας φαί, νερο, αναμνηστικά... Ο μικρολαθρέμπορος Μπέτο σκαρφίζεται μία ιδέα που του φαίνεται ιδιαιτέρως προσοδοφόρα: την «Τουαλέτα του Πάπα», οπου οι χιλιάδες των προσκυνητών θα μπορέσουν ν’ ανακουφιστούν.

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016

The Syrian Bride (2004): αναζητήστε την!



Η αρχή…
Ο σκηνοθέτης Eran Riklis λίγα χρόνια πριν, σκηνοθετούσε ένα ντοκιμαντέρ για το Ισραήλ και τα σύνορά του. Τότε ήταν που συνέλαβε την ιστορία της «νύφης» του. Ο ίδιος θυμάται: «Ήταν μία από εκείνες τις στιγμές που η ιστορία σε κυριεύει κι όχι το αντίστροφο…Οι πρώτες γραμμές που έγραψα στη σύνοψή μου ήταν: ‘Ο γάμος της Mona είναι η πιο θλιβερή μέρα της ζωής της. Γνωρίζει πως από τη στιγμή που θα περάσει τα σύνορα, δε θα μπορεί ποτέ να γυρίσει πίσω».

Ποια είναι η Mona;
Η Mona (Clara Khoury) είναι μία νεαρή γυναίκα των Δρούζων (μέλη θρησκευτικής Αραβικής κοινότητας που κατάγεται από το Ισλάμ και ζουν στα Golan Heirhts, στα σύνορα ανάμεσα στη Συρία και το Ισραήλ. Οι Δρούζοι θεωρούνται Ισραηλινοί πολίτες, ωστόσο δεν έχουν αφομοιωθεί και ζουν ως μειονότητα, την ίδια στιγμή που πρόσκεινται φιλικά υπέρ του πολιτισμού της Συρίας) που πρόκειται να παντρευτεί με προκαθορισμένη συμφωνία έναν ξάδερφό της, τηλεοπτικό αστέρα από τη Συρία που δεν έχει γνωρίσει στην πραγματικότητα ποτέ. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα. Από τη στιγμή που θα περάσει τα σύνορα, δε θα μπορέσει να ξαναγυρίσει ποτέ στην οικογένειά της.

Η οποία οικογένεια…
Έρχεται στο ενδιαφέρον του σκηνοθέτη από την αρχή, αφού στην πραγματικότητα τα μέλη αυτής της δυσλειτουργικής οικογένειας είναι αυτά που περιστρέφονται γύρω από τη νύφη, καθιστώντας της κύριο άξονα, δείχνοντας όμως τις δικές τους δύσκολες σχέσεις. Όσο για τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητες των μελών, σίγουρα δε θα μπορούσε να είναι περισσότερες. Η προκατάληψη εναντίον των γυναικών και ο αγώνας τους για να επιβιώσουν, η αποξένωση των μελών και οι ξένοι σύντροφοι, οι εθνικιστικές πολιτικές πεποιθήσεις είναι μόνο κάποια από τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζονται μέσα από τις ιστορίες της αδερφής, των δύο αδερφών, της μητέρα και του πατέρα της νύφης μας.

Πέρα από την οικογένεια τι;…
Πέρα από τις οικογενειακές σχέσεις και τα σκαμπανεβάσματά τους, έρχεται ο παραλογισμός της πολιτικής. Η νύφη παγιδεύεται από τη γραφειοκρατία τόσο των Ισραηλινών όσο και των Συρίων κι όταν κανείς δε μοιάζει ικανός να τα βάλει με τον παραλογισμό τους, αποφασίζει η ίδια να δράσει…

Και λοιπόν;
Λοιπόν, ο Eran Riklis δημιουργεί μία ταινία για την οικογένεια και την πολιτική, μία ταινία που αναφέρεται ταυτόχρονα τόσο σε προσωπικό όσο και παγκόσμιο επίπεδο. Πρόκειται για ένα ανθρωπιστικό δράμα που έχει πινελιές χιούμορ, μιλά για το Μεσανατολικό με την ίδια ευκολία που αναφέρεται στις ανθρώπινες σχέσεις και καταφέρνει να μιλήσει για όρια ανθρώπων και σύνορα λαών με τρόπο απλό και κατανοητό. Συγχαρητήρια αξίζουν στο δημιουργό επειδή «στρίμωξε» στη δημιουργία του τόσα πολλά πράγματα χωρίς να χάσει τις ισορροπίες του. Οι πρωταγωνιστές είναι στο σύνολό τους εξαιρετικοί (πρόκειται για Παλαιστινιακό και Ισραηλινό καστ), ενώ η παραγωγή εξαιτίας του Αραβικό-Εβραικό-Αγγλικό-ρώσικο-Γαλλικό προφίλ της καταφέρνει να είναι αντικειμενική σε δύσκολα θέματα διαφορών.

Κι αν η ταινία γοητεύει στην αρχή με την υπόθεσή της και τον τρόπο χειρισμού των καταστάσεων, προς το τέλος απλά συναρπάζει! Γι αυτό άλλωστε κέρδισε το βραβείο κοινού στο Διεθνή κινηματογραφικό Φεστιβάλ Flanders και το βραβείο καλύτερου σεναρίου, το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Locarno και τέσσερα βραβεία, ανάμεσά τους και το FIPRESCI, στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Montreal.

Τελικά;
Αφήστε άλλη μία «νύφη» να σας συναρπάσει! Τα τελευταία χρόνια άλλωστε έχουν πάρει τα πάνω τους!