Αίας του Σοφοκλή στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
ΑΙΑΣ, του Παντελή Μπουκάλα:
" Μήτε τα άρματα του Αχιλλέα / μήτε το
Παλλάδιο. / Τίποτα δεν απαίτησα. / Δεν ήτανε γι΄ αυτά ο πόλεμός μου / -
στον Άδη αχρείαστα τα όπλα, / και των θεών τ΄ αγάλματα / αξίζουν
επιτέλους όσο κι οι θεοί που παριστάνουν, / ένα τίποτα. / Τη μοίρα μου
πολέμησα. / Και τους θεούς που την ορίζουνε αδέσποτοι. / Αυτό το
αδέσποτό τους με φαρμάκωνε/ με ντρόπιαζε. / ... / Μονάχος το ταξίδι
αποφάσισα / στο φαεινότατο έρεβος. / Ποια άλλη ελευθερία ποθεινότερη; "
Αττικός μελανόμορφος αμφορέας τύπου Β του Εξηκία.
Εικονίζεται ο Αίας ο Σαλαμίνιος να προσπαθεί με τα δυο του χέρια να
στηρίξει το γυμνό ξίφος σε όρθια θέση, για να πέσει στη συνέχεια πάνω
του.
Σύμφωνα με τον Ι. Κακριδή «η μορφή του Αίαντα φαίνεται πως ασκούσε στον
αγγειογράφο Εξηκία μια ιδιαίτερη γοητεία. Εδώ, τον συνταράσσει η
αυτοκτονία του ήρωα. Σε απόλυτη ερημιά ο Αίαντας, σκυφτός, με στοχαστικό
μάτι και πρόσωπο συσπασμένο από την οδύνη, στερεώνει τη λαβή του ξίφους
του στο χώμα. Ένας φοίνικας και η πανοπλία του είναι οι μοναδικοί
μάρτυρες της πράξης του [...]. Ο Εξηκίας με το έργο του αυτό έγινε ο
προάγγελος της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή» (σ. 130).
ΑΙΑΣ, του Παντελή Μπουκάλα:
" Μήτε τα άρματα του Αχιλλέα / μήτε το
Παλλάδιο. / Τίποτα δεν απαίτησα. / Δεν ήτανε γι΄ αυτά ο πόλεμός μου / -
στον Άδη αχρείαστα τα όπλα, / και των θεών τ΄ αγάλματα / αξίζουν
επιτέλους όσο κι οι θεοί που παριστάνουν, / ένα τίποτα. / Τη μοίρα μου
πολέμησα. / Και τους θεούς που την ορίζουνε αδέσποτοι. / Αυτό το
αδέσποτό τους με φαρμάκωνε/ με ντρόπιαζε. / ... / Μονάχος το ταξίδι
αποφάσισα / στο φαεινότατο έρεβος. / Ποια άλλη ελευθερία ποθεινότερη; "
Αττικός μελανόμορφος αμφορέας τύπου Β του Εξηκία.
Εικονίζεται ο Αίας ο Σαλαμίνιος να προσπαθεί με τα δυο του χέρια να
στηρίξει το γυμνό ξίφος σε όρθια θέση, για να πέσει στη συνέχεια πάνω
του.
Σύμφωνα με τον Ι. Κακριδή «η μορφή του Αίαντα φαίνεται πως ασκούσε στον
αγγειογράφο Εξηκία μια ιδιαίτερη γοητεία. Εδώ, τον συνταράσσει η
αυτοκτονία του ήρωα. Σε απόλυτη ερημιά ο Αίαντας, σκυφτός, με στοχαστικό
μάτι και πρόσωπο συσπασμένο από την οδύνη, στερεώνει τη λαβή του ξίφους
του στο χώμα. Ένας φοίνικας και η πανοπλία του είναι οι μοναδικοί
μάρτυρες της πράξης του [...]. Ο Εξηκίας με το έργο του αυτό έγινε ο
προάγγελος της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή» (σ. 130).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου